این چاردیواری خانه است یا میدان جنگ؟

چه بسیار ازدواج ها و زندگی ها که بخاطر فرار از فشارها و تنش های خانواده شکل گرفته و در مدت زمان کوتاهی ازهم پاشیده اند.
چه بسیار جوانان و نوجوانانی که بخاطر نابسامانی خانواده تجربه فرار از منزل، اعتیاد، بزهکاری و سایر آسیب های اجتماعی را داشته اند. بعضی از والدین بی خبر از عواقب وحشتناک دعوا و جر و بحث های خانوادگی بر سلامت جسمی و روانی اعضای خانواده،  اختلاف نظرها و مشکلات را با داد و بیداد، خشونت و متارکه علنی می کنند و محیط خانه  را بیش از پیش برای بچه ها ناخوشایند می کنند. البته اینکه  محیط خانه همیشه باید بدون نقص باشد، انتظار درستی نیست و حتی لازم است کودکان بدانند که والدین هم گاهی اوقات باهم اختلاف نظر دارند که می توانند با گفتگو و مذاکره آنرا حل کنند.
پژوهشها نشان می دهند کودکانی که بیشتر شاهد دعواها و کشمکشهای والدین هستند؛ به اندازه کودکان طلاق آسیب می بینند. کودکان طلاق پس از جدا شدن پدر و مادر احتمالا آرامش و امنیت بیشتری را تجربه کنند و در محیطی به دور از جنجال با آسیب پذیری کمتر، رشد کنند.
دعوا و کشمکش در حضور فرزندان تاثیر مخربی بر سلامت روان آنان دارد. پیشنهاد می شود والدین مشکلات و اختلافات را در خلوت و بدور از چشم فرزندان حل و فصل کنند و آرامش و امنیت روان را به اعضای خانواده هدیه کنند.
در خانه ای که بین والدین احترام و محبت وجود نداشتە باشد؛ بچه ها نمی توانند بزرگ شوند. شاید قد بکشند؛ اما بال و پر نمی گیرند.