فرهنگ #ببخش را در فرزندان جامعه نهادینه کنیم

در دنیایی که رقابت، فردگرایی و مادی‌گرایی روزبه‌روز پررنگ‌تر می‌شود، آموزش #بخشیدن و #گذشت به فرزندان، نه یک فضیلت تجملی، بلکه ضرورتی اجتماعی است. جامعه‌ای که کودکانش تنها به اندوختن، مالکیت و برتری شخصی تربیت شوند، در آینده با بحران همدلی، شکاف طبقاتی و فرسایش سرمایه اجتماعی روبه‌رو خواهد شد.

بخشیدن مال، فراتر از کمک مالی، تمرینی برای رهایی از وابستگی افراطی به داشته‌هاست. #کودکی که از همان سال‌های نخست زندگی می‌آموزد سهمی از دارایی‌اش را با دیگران تقسیم کند، به‌تدریج مسئولیت اجتماعی، درک فقر و حس مشارکت را تجربه می‌کند. این آموزش، او را به انسانی تبدیل می‌کند که رفاه فردی را جدا از رفاه جمعی نمی‌بیند.

از سوی دیگر، گذشت، ستون اصلی سلامت روانی و روابط اجتماعی است. کودکی که عفو کردن را می‌آموزد، در آینده کمتر دچار کینه، خشم‌های انباشته و تعارض‌های مخرب خواهد شد. گذشت به فرزندان یاد می‌دهد که اشتباه، بخشی از انسان بودن است و حل مسئله، بر انتقام ارجحیت دارد. چنین نگرشی، جامعه‌ای آرام‌تر، گفت‌وگومحورتر و کم‌تنش‌تر می‌سازد.

نهادینه شدن فرهنگ بخشش و گذشت، صرفاً با توصیه‌های کلامی محقق نمی‌شود؛ خانواده، مدرسه و رسانه باید الگوی عملی ارائه دهند. وقتی کودک می‌بیند والدین در عمل می‌بخشند، معلمان در رفتارشان مدارا دارند و رسانه‌ها الگوهای انسانی را برجسته می‌کنند، این ارزش‌ها به باور درونی او تبدیل می‌شود.

اگر امروز فرهنگ «ببخش» را در فرزندانمان نهادینه کنیم، فردا جامعه‌ای خواهیم داشت که در آن انسان‌ها پیش از مطالبه حق خود، به مسئولیتشان در قبال دیگران می‌اندیشند؛ جامعه‌ای که سرمایه اصلی‌اش نه ثروت مادی، بلکه اخلاق، همدلی و اعتماد متقابل است.