نه ، به صدای بلند نه ،به مردم آزاری

سر و صداهای بلند و گوشخراش که آرامش جامعه را بر هم می‌زنند و مردم را آزار می‌دهند، طبق اصول انسانی و دینی ناپسند است و در شأن یک انسان متمدن نمی‌باشد. آموزه‌های دینی ما همواره بر احترام به حقوق دیگران تأکید کرده‌اند. خداوند به مسلمانان دستور می‌دهد که از فاصله دور یکدیگر را صدا نزنند، به‌ویژه هنگامی که در برابر پیامبر اسلام (صلی‌الله علیه وسلم) حضور دارند. این حکم در آیه‌ای از قرآن ذکر شده است که می‌فرماید: “یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا لَا تَرْفَعُوا أَصْوَاتَکُمْ فَوْقَ صَوْتِ النَّبِیِّ وَلَا تَجْهَرُوا لَهُ بِالْقَوْلِ کَجَهْرِ بَعْضِکُمْ لِبَعْضٍ” (حجرات، ۲). این دستور نه تنها در احترام به پیامبر بلکه به‌طور غیرمستقیم در تعاملات اجتماعی مسلمانان، از جمله در پرهیز از بلند کردن صدا و ایجاد صداهای ناهنجار تأکید دارد.

پایین آوردن صدا
و نشان شخصیت انسانی.
پایین آوردن صدا به‌عنوان نشانه‌ای از شخصیت و وقار انسانی معرفی شده است. لقمان حکیم در قرآن خطاب به فرزندش می‌فرماید: “وَاغْضُضْ مِن صَوْتِکَ إِنَّ أَنْکَرَ الأصْوَاتِ لَصَوْتُ الْحَمِیرِ” (لقمان، ۱۹). در این آیه، لقمان به فرزندش توصیه می‌کند که صدای خود را پایین بیاورد و با آرامش و وقار سخن بگوید. این توصیه برای همه انسان‌هاست که باید در گفتار خود از بلند کردن صدا و آلودگی صوتی پرهیز کنند. صدای بلند و گوش‌خراش نه تنها موجب ناراحتی اطرافیان می‌شود، بلکه از نظر اخلاقی نیز نشانه بی‌احترامی به شخصیت و روحیه دیگران است.

صداهای مزاحم ، به‌ویژه در شب، تأثیرات منفی زیادی بر سلامت جسمی و روانی افراد دارد. کسانی که به آرامش برای بهبود وضعیت جسمی خود نیاز دارند، مانند افراد بیمار یا سالمندان، در برابر سر و صدای بلند و آزاردهنده آسیب می‌بینند. برای مثال، افرادی که در حال درمان هستند یا سالمندانی که به سختی می‌توانند خواب آرامی پیدا کنند، به راحتی در مواجهه با این سر و صداها مشکلات جسمی و روانی پیدا می‌کنند. همچنین، والدین دارای نوزاد و بچه مدرسه ای، از مزاحمت‌های صوتی مانند صدای خودروها و موتورسیکلت‌ها یا نصب باندهای غیرمجاز رنج می‌برند.

کارمندان و کارگرانی که صبح زود باید سر کار حاضر شوند، نیز از آلودگی‌های صوتی در ساعات شب رنج می‌برند. این افراد برای انجام وظایف خود به خواب و استراحت کافی نیاز دارند و مزاحمت‌های صوتی در شب می‌تواند به کیفیت خواب آن‌ها آسیب وارد کند. نتیجه این اختلالات خواب، کاهش عملکرد فرد در طول روز است و بر بهره‌وری عمومی جامعه تأثیر منفی می‌گذارد. بنابراین، آلودگی صوتی نه تنها به آرامش فردی آسیب می‌زند، بلکه تأثیرات منفی بر روی کارایی و عملکرد افراد در جامعه نیز دارد.

مخلص سخن ، نادیده‌گرفتن حقوق دیگران و ایجاد آلودگی صوتی نه تنها نشانه بی‌احترامی به افراد است، بلکه سلامت روانی و جسمی جامعه را نیز به خطر می‌اندازد. افرادی که به صدای بلند عادت دارند، باعث ایجاد اختلال در آرامش دیگران و در نتیجه در زندگی روزمره خود و دیگران می‌شوند. جامعه‌ای که به حقوق و آرامش یکدیگر احترام بگذارد، به‌طور طبیعی به جامعه‌ای سالم‌تر، شادتر و با همبستگی بیشتر تبدیل می‌شود.